Produkty poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu
Jeżeli produkt zawiera materiały z państwa trzeciego, może on nadal kwalifikować się do preferencyjnego traktowania, jeżeli materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu w UE lub kraju partnerskim. Obróbkę lub przetworzenie wymagane do uzyskania preferencyjnego pochodzenia produktu końcowego określają mające zastosowanie reguły pochodzenia dotyczące poszczególnych produktów określone w każdym preferencyjnym porozumieniu handlowym.
W preferencyjnych uzgodnieniach handlowych reguły dotyczące wykazu zawierają uwagi wprowadzające, które wyjaśniają sposób ich odczytywania i obejmują wymogi, które należy spełnić przy przyznawaniu preferencyjnego pochodzenia produktowi końcowemu.
Reguły dotyczące poszczególnych produktów są zazwyczaj przedstawiane przy użyciu tabeli ustrukturyzowanej w następujący sposób:
Przykład z umowy handlowej między UE a Kolumbią, Peru i Ekwadorem:
| Pozycja HS | Opis produktu | Obróbka lub przetworzenie, przeprowadzone na materiałach niepochodzących, nadające status pochodzenia(3) lub (4) | |
|---|---|---|---|
| (1) | (2) | (3) | (4) |
| 8417 | Piece i paleniska przemysłowe lub laboratoryjne, włączając piece do spopielania, nieelektryczne | Wytwarzanie z materiałów objętych dowolną pozycją inną niż pozycja danego produktu | Wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 40 % ceny ex-works produktu |
Przedstawienie zasad wykazu może jednak różnić się od przedstawionego powyżej modelu, w szczególności od preferencyjnych uzgodnień handlowych. Na przykład reguły, a nawet reguły alternatywne, mogą być zebrane w jednej kolumnie, a produkty mogą być wskazane wyłącznie w działach, pozycjach lub podpozycjach HS.
| Klasyfikacja HS | Reguła dotycząca poszczególnych produktów w celu zapewnienia wystarczającej produkcji zgodnie z art. 5 |
|---|---|
| 84.01–84.12 | zmiana z dowolnej innej pozycji; lub Zmiana w obrębie którejkolwiek z tych pozycji, nawet zmiana w stosunku do jakiejkolwiek innej pozycji, pod warunkiem że wartość materiałów niepochodzących klasyfikowanych do tej samej pozycji co produkt końcowy nie przekracza 50 % wartości transakcyjnej lub ceny ex-works produktu |
Znaczenie przedrostka „ex”
W niektórych ustaleniach rozdział, nagłówek lub podnagłówek poprzedza się wyrażeniem „ex”. Oznacza to, że reguła określonego pochodzenia ma zastosowanie wyłącznie do tej części działu, pozycji lub podpozycji, której dotyczy opis produktu.
Rodzaje przepisów dotyczących wystarczającej obróbki lub przetworzenia
W przepisach dotyczących wykazu poszczególnych produktów stosuje się wiele rodzajów przepisów w celu ustalenia, czy produkt został wystarczająco przekształcony w UE lub w kraju partnerskim. Pełny wykaz mających zastosowanie reguł znajduje się w regułach pochodzenia dotyczących konkretnych produktów w odpowiednich preferencyjnych uzgodnieniach handlowych. Należy pamiętać, że w niektórych przypadkach reguła może być kombinacją wielu rodzajów reguł.
- Zasada "wartości dodanej"
W przypadku wielu produktów jedna z zasad stanowi, że wartość wszystkich materiałów niepochodzących użytych przez producenta lub eksportera w UE lub kraju partnerskim nie może przekraczać określonego odsetka ceny ex-works produktu.
Jest on określany jako produkcja, w której wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza [X] % ceny ex-works produktu lub MaxNOM [X] % (EXW).
W takim przypadku należy określić wartość celną wszystkich użytych materiałów niepochodzących i porównać ją z ceną ex-works produktu, tj. ceną przy opuszczaniu zakładu, w którym został wyprodukowany.
Reguła jest spełniona, jeżeli wartość materiałów niepochodzących nie przekracza wartości procentowej określonej w regule. - Zmiana klasyfikacji taryfowej
Inną zasadą przewidzianą dla wielu produktów jest zmiana reguły klasyfikacji taryfowej, która stanowi, że materiały niepochodzące użyte do wytworzenia produktu końcowego mogą nie mieć tej samej klasyfikacji taryfowej co sam produkt końcowy.
Zmiana wymogu klasyfikacji taryfowej może mieć zastosowanie na poziomie dwucyfrowym (rozdział), czterocyfrowym (pozycja) lub sześciocyfrowym (podpozycja). Zazwyczaj określa się je jako:
wytwarzanie z materiałów objętych dowolnym działem/pozycją/podpozycją z wyjątkiem działu/pozycji/podpozycji produktu;
lub
CC (zmiana działu), CTH (zmiana pozycji taryfowej), TSH (zmiana podpozycji taryfowej).
W takim przypadku należy określić klasyfikację taryfową użytych materiałów niepochodzących (na poziomie dwu-, cztero- lub sześciocyfrowym) i porównać ją z klasyfikacją taryfową produktu, który chcesz wyeksportować lub importować.
Reguła jest spełniona, gdy żaden z użytych materiałów niepochodzących nie ma takiej samej klasyfikacji taryfowej jak produkt końcowy na wyznaczonym poziomie. - Wytwarzanie z materiałów niepochodzących objętych dowolną pozycją
W przypadku niektórych produktów reguła „wytwarzanie z materiałów niepochodzących objętych dowolną pozycją” przewiduje, że produkt jest poddany wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, jeżeli przeprowadzone czynności wykraczają poza czynności określone jako niewystarczające, nawet jeżeli materiały niepochodzące użyte do wytworzenia są klasyfikowane do tej samej klasyfikacji taryfowej. - Specyficzna obróbka lub przetworzenie
W przypadku określonych produktów zasady określają czynności, które muszą zostać przeprowadzone w celu wytworzenia produktu końcowego, aby produkt końcowy mógł uzyskać preferencyjne pochodzenie. Szczególne zasady przetwarzania mają zasadniczo zastosowanie do wyrobów włókienniczych, produktów chemicznych i niektórych produktów rolnych. - Wytwarzanie z niektórych produktów lub szczególne zasady przetwarzania
W przypadku niektórych produktów stosuje się zasadę, która umożliwia wykorzystanie określonych materiałów niepochodzących z państwa trzeciego (innego niż UE lub kraj partnerski) w procesie wytwarzania produktu i nadal kwalifikuje go jako pochodzący z UE lub kraju partnerskiego.
Zazwyczaj określa się je jako: Wytwarzanie z [rodzaj produktu], np. [przędza] [mięso] itp.
Producent/eksporter może przywozić materiał w poprzednim stanie produkcji (np. w przypadku przędzy można przywozić włókna). Producent/eksporter nie może jednak importować materiału na późniejszym etapie produkcji (np. w przypadku przędzy nie można importować tkaniny).