Należy pamiętać, że strona ta została przetłumaczona za pomocą usługi tłumaczenia maszynowego. Usługa ta ma ułatwić podstawowe zrozumienie treści strony. Jest to tłumaczenie dosłowne, a niektórych słów nie można przetłumaczyć dosłownie. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za dokładność tłumaczenia wykonanego za pomocą tej usługi.

Umowy o partnerstwie gospodarczym

Zapoznaj się z umowami o partnerstwie gospodarczym UE z partnerami z Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP).

Na pierwszy rzut oka

Umowy o partnerstwie gospodarczym to umowy handlowe i rozwojowe negocjowane między UE a państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP). Otwierają one rynki UE w pełni i natychmiast, podczas gdy partnerzy z AKP otwierają się jedynie częściowo na przywóz do UE w okresach przejściowych.

Umowy o partnerstwie gospodarczym:

są „szyte na miarę” w zależności od warunków panujących w danym kraju i regionie;
są zgodne z zasadami WTO, a jednocześnie wykraczają poza konwencjonalne umowy o wolnym handlu, koncentrując się na rozwoju AKP, sytuacji społeczno-gospodarczej oraz uwzględniając współpracę i pomoc techniczną, aby pomóc krajom AKP w pełnym korzystaniu z tych umów;
zapewnienie możliwości szeroko zakrojonej współpracy handlowej w dziedzinach takich jak normy sanitarne i inne normy;
mają wspólne instytucje, które monitorują wdrażanie umów i zajmują się kwestiami handlowymi w sposób oparty na współpracy; oraz
mają być siłą napędową zmian, które przyczynią się do reform i dobrego zarządzania gospodarczego, przyciągania inwestycji i pobudzenia zrównoważonego wzrostu gospodarczego u partnerów z AKP.

Kraje korzystające

Ogółem 33 państwa AKP już wdrażają umowy o partnerstwie gospodarczym w 7 regionach:

Afryka Środkowa - Kamerun.
Afryka Wschodnia i Południowa (ESA) - Komory, Madagaskar, Mauritius, Seszele i Zimbabwe.
Wspólnota Wschodnioafrykańska (EAC) wdrażana dwustronnie w ramach umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Kenią.
Południowoafrykańska Wspólnota Rozwoju (SADC) – Botswana, Eswatini, Lesotho, Mozambik, Namibia i Republika Południowej Afryki.
Afryka Zachodnia - Wybrzeże Kości Słoniowej i Ghana.
Karaiby - Antigua i Barbuda, Bahamy, Barbados, Belize, Dominika, Dominikana, Grenada, Gujana, Jamajka, Saint Lucia, Saint Vincent, Saint Kitts i Nevis, Surinam, Trynidad i Tobago.
Pacyfik – Fidżi, Papua Nowa Gwinea, Samoa i Wyspy Salomona. Niue, Tonga, Tuvalu i Vanuatu są w trakcie przystępowania do przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym.

Zob. przegląd wdrażania umów o partnerstwie gospodarczym w różnych krajach partnerskich.

Asymetryczne przepisy na korzyść państw AKP

Umowy o partnerstwie gospodarczym przewidują asymetryczne przepisy na rzecz państw AKP, takie jak wyłączenie produktów wrażliwych z liberalizacji, długie okresy liberalizacji, elastyczne reguły pochodzenia oraz specjalne zabezpieczenia i środki na rzecz rolnictwa, bezpieczeństwa żywnościowego i ochrony nowo powstającego przemysłu.

Podczas gdy rynki UE są natychmiast i w pełni otwarte, kraje AKP mają 15 lat na otwarcie się na przywóz do UE (z ochroną przywozu wrażliwego) i do 25 lat w wyjątkowych przypadkach. Ponadto producenci 20 % najbardziej wrażliwych towarów będą korzystać ze stałej ochrony przed konkurencją.

Taryfy

UE przyznaje zerowe cła i zerowe kontyngenty przywozowi z krajów AKP. Dostęp do rynku UE jest stały, pełny i bezpłatny dla wszystkich produktów pochodzących od partnerów umów o partnerstwie gospodarczym.
Kraje AKP stopniowo znoszą cła, w ciągu 15–25 lat. Produkty wrażliwe, takie jak środki spożywcze, mogą zostać całkowicie wyłączone z liberalizacji. W przypadku nagłego wzrostu przywozu niektórych towarów z UE do krajów AKP stosuje się zabezpieczenia, takie jak kontyngenty przywozowe. Niektóre umowy o partnerstwie gospodarczym umożliwiają państwom AKP nakładanie nowych ceł ze szczególnych względów związanych z rozwojem.
Użyj opcji wyszukiwania My Trade Assistant, aby znaleźć dokładne informacje na temat ceł i taryf dla konkretnego produktu, biorąc pod uwagę jego kraj pochodzenia i przeznaczenia. W razie wątpliwości należy skontaktować się z organami celnymi.

Reguły pochodzenia

Aby kwalifikować się do preferencyjnego traktowania, produkt będzie musiał spełniać reguły pochodzenia określone w umowie. Proszę sprawdzić interaktywne „Narzędzie samooceny reguł pochodzenia (ROSA)” w zakładce Mój asystent handlowy, aby ocenić, czy Państwa produkt spełnia reguły pochodzenia, i dowiedzieć się, jak przygotować prawidłowe dokumenty.

Elastyczne reguły pochodzenia umożliwiają krajom AKP wywóz produktów zawierających środki produkcji z innych krajów, zwłaszcza w kluczowych sektorach, takich jak rolnictwo, rybołówstwo oraz przemysł włókienniczy i odzieżowy. Na przykład wyrób włókienniczy może zostać wprowadzony do UE bezcłowo, jeżeli co najmniej jeden etap jego produkcji – taki jak tkanie lub dzianie – miał miejsce w państwie objętym umową o partnerstwie gospodarczym.

Tolerancja

Tolerancje zawarte w umowach o partnerstwie gospodarczym są łagodniejsze niż zwykle. Wynoszą one 15 % ceny ex-works produktu końcowego, zamiast 10 % przewidzianych w większości umów UE. W przypadku tekstyliów i odzieży zastosowanie będą miały szczególne tolerancje.

Kumulacja

Przepisy ogólne UPG obejmują następujące rodzaje kumulacji:

Kumulacja dwustronna z UE
Kumulacja przekątna i pełna kumulacja z KTZ i krajami AKP. Mogą istnieć różnice w przepisach mających zastosowanie do poszczególnych umów o partnerstwie gospodarczym. Proszę sprawdzić odpowiednie przepisy dotyczące każdej umowy o partnerstwie gospodarczym. W większości wdrożonych umów o partnerstwie gospodarczym kumulacja ze wszystkimi państwami AKP (określonymi w każdej umowie o partnerstwie gospodarczym) będzie miała zastosowanie tylko wtedy, gdy:
- państwa uczestniczące w nabyciu statusu pochodzenia zawarły umowy o współpracy administracyjnej;
- materiały do produkcji i produkty końcowe uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie tych samych reguł pochodzenia co reguły zawarte w UPG.
Kumulacja z sąsiednimi krajami rozwijającymi się. Materiały pochodzące z sąsiedniego kraju rozwijającego się (należącego do spójnej jednostki geograficznej) innego niż państwo AKP można uznać za materiały pochodzące z państw UPG, jeżeli są włączone do produktu tam uzyskanego. Należy pamiętać, że:
- Wykaz państw uznawanych za sąsiadujące jest załączony do każdego protokołu.
- Aby można było zastosować ten rodzaj kumulacji, państwa objęte umową o partnerstwie gospodarczym muszą się o nią zwrócić.
- W takim przypadku reguły pochodzenia mające zastosowanie do materiałów pochodzących z krajów sąsiadujących są określone w każdej UPG.

Transport bezpośredni

Dowód transportu bezpośredniego należy przedstawić organom celnym kraju przywozu.

Zastosowanie ma transport bezpośredni między państwem Afryki Wschodniej i Południowej (ESA) a UE (lub przez terytorium innych państw wymienionych w artykułach dotyczących kumulacji). Produkty pochodzące mogą być transportowane rurociągiem przez terytorium inne niż terytorium państwa AWP lub UE.

Zastosowanie ma transport bezpośredni między państwem Pacyfiku objętym umową o partnerstwie gospodarczym a UE (lub przez terytorium innych państw wymienionych w artykułach dotyczących kumulacji). Ta sama zasada ma zastosowanie do transportu towarów między państwami CARIFORUM objętymi umową o partnerstwie gospodarczym a UE.

W przypadku umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a SADC bardziej rygorystyczne warunki dotyczące „transportu bezpośredniego” zastępuje się nowym systemem zwanym „niezmienianiem”. Zasada niewprowadzania zmian umożliwia przeładunek, przechowywanie i podział przesyłek na terytorium państw trzecich.

Cło zwrotne

Oznacza to, że można ubiegać się o zwrot cła zapłaconego od materiałów, które zostały wcześniej przywiezione w celu dalszego przetworzenia, a następnie wywiezione do państwa, które podpisało umowę o partnerstwie gospodarczym z UE.

Warunki dotyczące statków

Ryby złowione na pełnym morzu i w wyłącznych strefach ekonomicznych państw objętych umową o partnerstwie gospodarczym można uznać za pochodzące z państwa objętego umową o partnerstwie gospodarczym wyłącznie wtedy, gdy zostały złowione przez statki spełniające określone kryteria. Kryteria te odnoszą się do miejsca rejestracji statku, do bandery, pod którą "żeglują", oraz do ich własności.

Należy pamiętać, że zgodnie z regułami pochodzenia EPA nie ma szczególnych wymogów dotyczących obywatelstwa załogi, kapitanów lub oficerów. Wymogi te, zawarte w pierwotnej umowie z Kotonu, zostały usunięte, aby ułatwić nadawanie pochodzenia rybom złowionym przez państwa objęte umową o partnerstwie gospodarczym.

Ze względu na przepisy dotyczące kumulacji warunki te mogą być spełnione przez różne państwa UPG.

Reguły pochodzenia dotyczące konkretnych produktów

Reguły dotyczące poszczególnych produktów znajdują się w załączniku II do każdego protokołu. Niemniej jednak w przypadku niektórych umów o partnerstwie gospodarczym niektóre bardziej złagodzone przepisy zawarto w załączniku 2A.

Skorzystaj z opcji wyszukiwania w zakładce Mój asystent handlowy, aby znaleźć zasady mające zastosowanie do konkretnego produktu w oparciu o jego kraj pochodzenia i kraj przeznaczenia.

Odstępstwa

Na podstawie tych przepisów przyznano odstępstwa od szczególnej zasady dotyczącej danego produktu w ramach różnych umów o partnerstwie gospodarczym. Na przykład w umowie o partnerstwie gospodarczym UE-Cariforum przyznano odstępstwo Republice Dominikańskiej (zob. szczegółowe przepisy dotyczące odzieży w umowie o partnerstwie gospodarczym UE-Cariforum), odpowiednio w umowach o partnerstwie gospodarczym UE-ESA i UE-Pacyfik przyznano odstępstwo dotyczące tuńczyka w puszkach (zob. szczegółowe przepisy dotyczące tuńczyka w puszkach w umowie o partnerstwie gospodarczym UE-ESA), a państwom SADC objętym umową o partnerstwie gospodarczym przyznano odstępstwa w kilku obszarach, w tym w odniesieniu do tuńczyka i homara. (zob. w odniesieniu do Namibii przepis szczególny dotyczący tuńczyka białego oraz w odniesieniu do Mozambiku jako przepis szczególny dotyczący krewetek, krewetek i homara).

Dowody pochodzenia

Aby zostać upoważnionym eksporterem, musisz być w stanie udowodnić swoim organom celnym status pochodzenia swoich produktów, a także wszelkie inne wymogi, które mogą one nałożyć.

Organy celne mogą cofnąć status upoważnionego eksportera w przypadku nadużycia. Aby dowiedzieć się więcej o procedurach, skontaktuj się z organami celnymi.

Aby kwalifikować się do preferencyjnych stawek celnych, produktom pochodzącym z krajów objętych umową o partnerstwie gospodarczym musi towarzyszyć dowód pochodzenia. Dowód pochodzenia pozostaje ważny przez 10 miesięcy. Może to być również
- świadectwo przewozowe EUR.1 – wystawione przez organy celne kraju wywozu. Eksporter (lub upoważniony przedstawiciel) ubiegający się o świadectwo musi być przygotowany do przedłożenia na żądanie dokumentów potwierdzających status pochodzenia danych produktów oraz musi spełniać pozostałe wymogi protokołu w sprawie reguł pochodzenia; lub
- deklarację na fakturze – wystawioną przez dowolnego eksportera w przypadku przesyłek o wartości nieprzekraczającej 6 000 EUR lub przez upoważnionych eksporterów w przypadku przesyłek o dowolnej wartości.
Wypełniając deklarację na fakturze, należy być przygotowanym na przedłożenie dokumentów potwierdzających status pochodzenia produktów i spełnić pozostałe wymogi protokołu w sprawie reguł pochodzenia.

Odpowiednie wzory świadectwa przewozowego EUR.1 i deklaracji na fakturze znajdują się w każdej umowie o partnerstwie gospodarczym jako załączniki do protokołu dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej.

Weryfikacja pochodzenia

Organy celne mogą sprawdzić, czy przywożony produkt jest rzeczywiście pochodzący lub czy spełnia inne wymogi dotyczące pochodzenia. Weryfikacja opiera się na:

współpraca administracyjna między organami celnymi Strony dokonującej przywozu i Strony dokonującej wywozu
kontrole przeprowadzane przez lokalne organy celne – wizyty Strony dokonującej przywozu u eksportera nie są dozwolone

Organy Strony dokonującej wywozu określają pochodzenie i informują organy Strony dokonującej przywozu o wynikach.

Wymagania dotyczące produktów

Przepisy i wymagania techniczne

Zapoznaj się z wymaganiami technicznymi, zasadami i procedurami, które muszą spełniać towary, aby mogły zostać przywiezione do Unii Europejskiej.
Wyszukaj szczegółowe zasady i przepisy mające zastosowanie do Twojego produktu i jego kraju pochodzenia w bazie danych Asystenta Handlowego. Aby zobaczyć wymagania dotyczące produktu, musisz najpierw zidentyfikować jego kod celny. Jeśli nie znasz kodu celnego, możesz go wyszukać z nazwą produktu w wbudowanej wyszukiwarce.

Wymogi sanitarne i fitosanitarne

Dowiedz się więcej o normach sanitarnych, sanitarnych i fitosanitarnych (SPS), które muszą spełniać towary, aby mogły zostać przywiezione do Unii Europejskiej.
Wyszukaj w bazie danych Asystenta Handlowego zasady dotyczące zdrowia, bezpieczeństwa i środków sanitarnych i fitosanitarnych mające zastosowanie do Twojego produktu i jego kraju pochodzenia. Aby zobaczyć wymagania dotyczące produktu, musisz najpierw zidentyfikować jego kod celny. Jeśli nie znasz kodu celnego, możesz go wyszukać z nazwą produktu za pomocą wbudowanej wyszukiwarki.

Dokumenty i procedury dotyczące odprawy celnej

Procedury udowadniania i weryfikacji pochodzenia

Opis sposobu udowodnienia pochodzenia produktów w celu ubiegania się o preferencyjną taryfę oraz reguł związanych z weryfikacją pochodzenia przez organy celne znajduje się w sekcji dotyczącej reguł pochodzenia powyżej.

Inne dokumenty

Zapoznaj się z innymi dokumentami i procedurami odprawy celnej potrzebnymi do przywozu do Unii Europejskiej.

Inwestycje

Szczegółowe informacje na temat inwestycji zagranicznych w UE
Znajdź ogólne informacje, aby umożliwić inwestycję za granicą

Inne obszary

Konkurencja

Od 2014 r. UE zaprzestała subsydiowania wywozu wszystkich produktów wywożonych do państw objętych umową o partnerstwie gospodarczym.
UE zminimalizowała środki powodujące zakłócenia w produkcji i handlu
Jeżeli lokalny przemysł jest zagrożony z powodu gwałtownego wzrostu importu z Europy, umowy o partnerstwie gospodarczym umożliwiają uruchomienie środków mających na celu ochronę sektorów przemysłowych i nowo powstającego przemysłu.

Zrównoważony rozwój

Niektóre umowy o partnerstwie gospodarczym, takie jak umowa o partnerstwie gospodarczym UE-SADC i umowa o partnerstwie gospodarczym UE-CARIFORUM, zawierają specjalne postanowienia dotyczące handlu i zrównoważonego rozwoju. Umowa o partnerstwie gospodarczym między UE a Kenią zawiera w szczególności zdecydowane zobowiązania w zakresie handlu i zrównoważonego rozwoju, w tym wiążące przepisy dotyczące kwestii pracowniczych, równouprawnienia płci, środowiska i walki ze zmianą klimatu.

Społeczeństwo obywatelskie monitoruje wdrażanie umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Kenią, w tym jej postanowień dotyczących zrównoważonego rozwoju, i doradza w tym zakresie w kontekście wewnętrznych grup doradczych. W ich skład wchodzą reprezentatywne organizacje biznesowe, związki zawodowe i organizacje pozarządowe z obu stron.

Umowy o partnerstwie gospodarczym wyraźnie opierają się na „istotnych i podstawowych” elementach określonych w umowie z Samoa, tj. prawach człowieka, zasadach demokratycznych, praworządności i dobrych rządach.

„Klauzula niewykonania” oznacza, że „odpowiednie środki” (określone w umowie z Samoa) mogą zostać podjęte, jeżeli którakolwiek ze stron nie wypełni swoich zobowiązań w odniesieniu do istotnych elementów. Może to obejmować zawieszenie korzyści handlowych.
Wspólnym instytucjom UPG powierzono zadanie monitorowania i oceny wpływu wdrażania UPG na zrównoważony rozwój Stron.

Integracja regionalna

Umowy o partnerstwie gospodarczym mają na celu przyczynienie się do regionalnej integracji gospodarczej. Klauzule preferencji regionalnych w umowach o partnerstwie gospodarczym stanowią, że państwa w tym samym regionie zapewniają sobie nawzajem co najmniej takie same korzyści jak UE.

Umowy o partnerstwie gospodarczym dotyczą zatem zarówno handlu między krajami objętymi umową o partnerstwie gospodarczym, jak i handlu z UE.

UE zapewnia pomoc rozwojową i środki budowania zdolności handlowych, aby wspierać rolników z AKP w przestrzeganiu norm sanitarnych, fitosanitarnych i innych norm rolnych.

Budowanie zdolności i pomoc techniczna

Wraz z każdą umową o partnerstwie gospodarczym UE zapewnia pomoc techniczną na rzecz pomocy na rzecz wymiany handlowej. Pomaga to krajom dostosować procedury celne i ograniczyć formalności. Dla ciebie oznacza to mniej kłopotów w kontaktach z odprawami celnymi.