Version: 1.1.0.31 (2021-01-15 15:15)

Ubezpieczenia przewożonych towarów

W niniejszej sekcji przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące ubezpieczenia w odniesieniu do różnych rodzajów transportu.

Ubezpieczenie na skalę międzynarodową jest ważnym aspektem transportu towarów. Towary narażone są na wspólne i nietypowe zagrożenia. Wspólne ryzyko związane jest z obsługą, przechowywaniem, załadunkiem lub transportem ładunków, podczas gdy ryzyko rzadkie może obejmować zamieszki, strajki, terroryzm itp.

Należy rozważyć objęcie towarów ubezpieczeniem, które jest zwykle oferowane przez krajowe banki importu wywozowego. Dokumentacja ubezpieczeniowa ma istotne znaczenie w odniesieniu do odprawy celnej towarów będących przedmiotem obrotu. W poniższej sekcji przedstawiono bardziej szczegółowe informacje na temat różnych rodzajów dokumentów ubezpieczeniowych w zależności od rodzaju transportu, z którego korzystają Państwo do prowadzenia obrotu.

 

Ubezpieczenie frachtu jest umową, na mocy której ubezpieczone towary są gwarantowane (chronione) w przypadku szkód spowodowanych ryzykiem objętym tą polityką. Faktura ubezpieczeniowa jest wymagana do odprawy celnej jedynie wówczas, gdy odpowiednie dane nie występują na fakturze handlowej.

Istnieje różnica między ubezpieczeniem od przewozu towarów a ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przewoźnika. W przypadku ubezpieczeń transportowych ryzyko objęte umową, stałe wynagrodzenie i zabezpieczenie (ochrona) umowy to przedsiębiorstwo lub osoba prywatna.

Natomiast ubezpieczenie odpowiedzialności przewoźnika regulują różne przepisy. W zależności od środków transportu odszkodowanie jest ograniczone przez wagę i wartość towarów. Jedynie w przypadku, gdy przewoźnik nie jest w stanie uchylić się od odpowiedzialności.

Standardowy zakres odpowiedzialności przewoźnika określa się w następujących konwencjach międzynarodowych.

Drogowy transport towarów

Międzynarodowy transport drogowy towarów jest uregulowany w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (zwanej dalej „konwencją CMR”) podpisanej w Genewie w 1956 r.

Na mocy tej konwencji przewoźnik drogowy nie ponosi odpowiedzialności za straty lub szkody towarów, jeżeli udowodni, że wynikają one z

  • własne wady towaru
  • Siła wyższa (nieprzewidziane okoliczności)
  • błąd użytkownika ładowarka lub odbiorcę

Nie istnieje żadne rozporządzenie Unii Europejskiej dotyczące odszkodowań w odniesieniu do transportu drogowego towarów.

Przewoźnicy kolejowi

Międzynarodowy transport towarów koleją jest uregulowany w Konwencji o wzajemnym przewozie kolejami (konwencja CIM), podpisanej w Bernie w 1980 r.

Przewoźnicy kolejowi nie ponoszą odpowiedzialności za straty lub szkody w odniesieniu do towarów, jeżeli są w stanie udowodnić, że wynikły z nich

  • własne wady towaru
  • siła wyższa
  • błąd użytkownika ładowarka lub odbiorcę

Obecnie nie istnieje żadne rozporządzenie Unii Europejskiej w sprawie odszkodowania. Odszkodowanie (odszkodowanie) jest zwykle ograniczone do maksymalnej kwoty za kilogram utraconej lub uszkodzonej. Jednak w większości przypadków przedsiębiorstwa prawdopodobnie nie otrzymają nic, co zbliża się do wartości ich towarów.

Towarzystwo żeglugowe

Międzynarodowa konwencja haska z 1968 r., znana pod nazwą „The Hague Rules” lub „konwencja brukselska”, narzuca przewoźnikom morskim obowiązki w zakresie przewozu towarów międzynarodowych.

Przedsiębiorstwo żeglugowe nie odpowiada za straty lub straty towarów, jeżeli okaże się, że miało to miejsce

  • własne wady i straty towarów w trakcie transportu
  • błąd żeglarski popełniony przez załogę
  • pożar
  • statek niezdatny do żeglugi
  • siła wyższa
  • strajki lub lokaut
  • błąd ładowarka
  • ukryte wady na statku, które nie zostały zauważone podczas rygorystycznej kontroli
  • ratowanie życia lub towarów na morzu

Obecnie na poziomie Unii Europejskiej nie ma harmonizacji w odniesieniu do odszkodowania, które zwykle ogranicza się do określonej kwoty za kilogram utraconych lub uszkodzonych towarów. System ten ma te same problemy co wypadki kolejowe; prawdopodobne jest, że eksporter utraci dużą wartość towarów.

Przewoźnik lotniczy

Konwencja warszawska z 1929 r. i projekt z Montrealu z 1975 r. stanowią, że przewoźnicy lotniczy nie ponoszą odpowiedzialności za szkody lub straty towarów, jeżeli można wykazać, że:

  • Przewoźnik i wspólnicy podjęli wszelkie niezbędne środki w celu uniknięcia szkody lub że nie można podjąć środków ostrożności (siła wyższa).
  • straty wynikły z pilotażu lub błędu nawigacyjnego.
  • osoba poszkodowana była przyczyną powstania szkody lub przyczyniła się do jej powstania

Nie istnieje żaden standard Unii Europejskiej dotyczący odszkodowania strony poszkodowanej. Odszkodowanie jest zwykle ograniczone do ustalonej kwoty za kilogram uszkodzonych lub utraconych towarów.

Przewoźnicy lotniczy mogą zgłaszać szczególne zastrzeżenia w chwili odbioru ładunku. Zastrzeżenia te zostaną zapisane w umowie o transporcie lotniczym znanej jako lotniczy list przewozowy (ACN) i zostaną wykorzystane jako dowód. Jednakże linie lotnicze odmówią zwykle podejrzanych paczek lub tych, które nie odpowiadają ACN.

Share this page:

Linki